Dagboek - Ons Reisverhaal Mexico

Dag 1: We worden veel te vroeg wakker. Dat is te zeggen, om 6 uur lig ik naar het plafond te staren. Vliegen naar Midden- en Zuid Amerika is in die zin geen pretje. Het is een jetlag heen en een jetlag terug. Daar hoef je je niet veel illusies over te maken. Toch is het lekker om om 6 uur naar het strand te wandelen en het hotel eens even te bekijken. Het hotel is opgetrokken uit kleine bungsalows direct aan het strand en ziet er kleurrijk en gezellig uit. We zijn gisteravond laat aangekomen en onze baggage heeft het niet gered. Die komt hopelijk vandaag. Het strand is nog verlaten en er scheert een pelikaan voorbij. Playa del Carmen was 10 jaar geleden een klein en slaperig dorpje maar is uitgegroeid tot een toeristenoord. Ik kwam hier voor het eerst in 1998 en je herkent het absoluut niet meer terug. Is dat erg? Nou nee, het heeft redelijk zijn karakter weten te behouden en omdat hooogbouw uit den boze is heeft het gelukkig nog steeds een uitstraling van een knusse plek in de Golf van Mexico. Het weer is er het hele jaar door zalig en te vervelen hoef je je niet. Vandaag doen we het rustig aan. Tonia gaat naar het duikcentrum en zit rond het middaguur reeds met haar neus in de theorieboeken. De cursus tot Padi duiker duurt 4 dagen maar dan moet er wel gewerkt worden. Ik hobbel op mijn gemak het centrum in en geniet van een dubbele espresso. De eerste dag gaat verder op aan het plannen van de rest van de week maar het programma is zeer veel belovend! Laat in de middag arriveert onze bagage en we dippen nog even lekker in de zee. We eten vanavond sushi en deze is ronduit goddelijk. Playa is een „gourmet heaven" , en het eten is zeer betaalbaar. Mijn persoonlijke favoriet was de soft shell crab maar iedereen aan tafel had zijn eigen topper. De sushi hier is niet de standaard die je zou verwachten maar is een mooie fusion mix en dat maakt het tot een feest voor oog en buik......Tsuba sushi bar, onthoudt die naam!

Dag 2: Hieperdepiep hoera! Zeer vroeg in de ochtend zijn we weer wakker maar dat geeft niet want we hebben een druk programma. Nadat ik alle verjaardags SMSjes op mijn telefoon heb beantwoord en heerlijk hebben ontbeten (wat een buffet!) zetten we koers naar Puerto Aventuras om met dolfijnen te zwemmen! Wie wil dat nou niet..... Je kunt het hier op verschillende plekken doen maar Puerto Aventuras is leuk en de lagune is vrij groot. Daarom kun je meer met de dolfijnen doen of liever gezegd zij met jou. Ik word door 2 dolfijnen omhoog geduwd, ze trekken me aan hun rugvinnen door het water en we krijgen veel uitleg over de dieren. Het is niet goedkoop (reken op 149 US dollar per persoon) maar het is meer dan de moeite waard. Een onvergetelijke belevenis! Een DVD en mooie foto's rijker stappen we 2 uur later weer in de auto (die hebben we even voor een dagje gehuurd) en rijden door naar Xel Ha. Dit natuurpark op ongeveer een uur rijden van Playa del Carmen is de ideale plek om een dag door te brengen. Het heeft een mooie lagune waar je prachtig kunt snorkelen (veilig want reddingsvesten zijn altijd aanwezig), kunt fietsen om je vervolgens met een band door de mangrovebossen terug te laten drijven en ga zo maar door. Je betaalt één prijs en daar zit dan alles op en in (ook al je eten en drinken). Het wemelt er verder ook van de dieren. We zien zeer veel leguanen, mooie vogels en neusbeertjes. Moe maar zeer voldaan (we zien prachtige pijlstaartroggen in de lagune als toetje) rijden we weer naar Playa (populaire afkorting) en maken ons op voor het diner. We eten vanavond in de „Blue Lobster". Dit restaurant serveert de beste kreeft ter wereld voor zeer schappelijke prijzen (we zaten meer dan vol en hadden een heerlijke wijn en koffie met van alles erin voor ongeveer 80 euro). De kreeft laat zich uitstekend smaken en de witte Spaanse wijn erbij blijkt een prima keuze. Na het eten zakken we nog even af naar de Blue Parrot, een gezellige bar op het strand die ook dienst doet als disco. Je hoeft je in de avond hier niet te vervelen. Playa is vergeven van de lounge bars en clubs en je kunt altijd tot in de vroege uurtjes door. Wij houden het rond de klok van 1 uur voor gezien want morgen moet er gedoken worden!

Dag 3: Tonia is op van de zenuwen. Ze heeft op de Maladiven een kleine introductie cursus tot duiken gedaan en vond dat zo leuk dat ze nu bezig is haar duikbrevet (PADI) te halen. De eerste 2 dagen bestonden uit oefenen in het zwembad en lezen want je moet een theorie examen doen. Nu is het echter tijd voor de eerste 2 duiken en de zon schijnt, ik heb niets te doen, en ga lekker mee. De duikinstructeur is zeer vriendelijk en we zetten koers naar Barracuda reef. Het is vaak zo dat de naam niet is wat je denkt dat het zal zijn maar dit rif maakt zijn naam binnen 5 minuten waar als we grote barracudas voorbij zien schieten. Het zicht is meer dan uitstekend en we zien veel murenes, schildpadden en we genieten van het rif zelf dat vol is van de zachte koralen. Het rif hier is 1 van de grootste ter wereld en loopt vanaf hier tot voor de kust van Belize. Aan het einde spotten we een adelaarsrog en zeer voldaan klimmen we weer aan boord. Het waait stevig en het is bibberkoud op de boot. Ik duik in een shorty (duikpak met blote armen en benen) en dat is lekker maar vandaag misschien niet de meest ideale keuze. De tweede duik is ook mooi maar het zicht veel minder. Dat vind ik altijd jammer.......Verkleumd komen we vroeg in de middag weer in Playa aan. We gaan na een heerlijke warme douche nog een keer sushi eten. Ander restaurant maar weer heel lekker. Dan nemen we eens even de tijd om de lokale winkels af te struinen en met de nodige nieuwe badkledij komen we laat in de middag weer in onze hotelkamer aan. We zijn moe en gaan snel wat eten om heerlijk daarna onder de wol te kruipen.

Dag 4: Briljant, de haven is dicht en er kan niet worden gedoken vandaag. Dat is balen. Nou komt ons hele tijdschema in de knoei. Uiteindelijk wordt dit de theorie dag van mijn aanstaande duik buddy en dat betekent eigenlijk voor mij een dag lekker uitrusten. Ik neem het er van en ga lekker winkelen op de Quinta, de winkelstraat van Playa del Carmen. Ondanks dat het tegenwoordig een „grote" stad is heeft het veel van zijn charme behouden. Het aantal winkels is samen met de toeristen wel geëxplodeerd al moet worden gezegd dat de variëteit nou niet helemaal is wat je zou willen. Toch kom ik thuis met een mooie nieuwe zwembroek en een T-shirt. Het is voor ons Europeanen momenteel spotgoedkoop want er gaan bijna 18 Pesos in een Euro en dat was een jaar of 5 geleden ongeveer 9. Tel uit je winst. In de middag lopen we samen (hoera, geslaagd voor de theorie!) nog even het dorp in en kopen een prachtige felgekleurde hangmat. Tevens ontdek ik een winkeltje waar ze gekke souvenirs verkopen die gerelateerd zijn aan 2 november, de Dia de los Muertos, een in ons ogen wat macaber feest maar in Mexico een van de belangrijkste feestdagen. Het is een soort kruis vol met geraamtes in allerlei posities. Tonia is er iets minder enthousiast over maar samen komen we tot een mooi compromis. Onze agent stelt voor om te gaan eten in Media Luna en de Surf en Turf krijgt een 9 en een half........

Dag 5: Wat vliegen de dagen toch......., de haven is weer open en met nog 2 duiken te gaan zal vandaag mijn geliefde haar Padi brevet halen. Ik ga op de eerste duik mee (mooie duik naar Turtle Reef) maar ben wel wat jaloers op de mannen die met de stierenhaaien gaan duiken. Ach, dat komt nog wel een keer. Ik vind het al veel te leuk om iemand te hebben waar ik lekker samen mee kan duiken. Als zij haar tweede duik maakt duik ik achter het internet om alle mail weg te werken en in de middag besluiten we de eerste sushi bar nog een keer met een bezoek te vereren, het lijkt bijna nog lekkerder......we lopen nog een stukje, besluiten dan naar het hotel om te keren en vallen rond half 6 in slaap om de volgende morgen om 5 uur de ogen open te doen. Kennelijk was het nodig!

Dag 6: Volledig fris als een hoentje en uitgerust kunnen we aan deze dag beginnen. Ik ben opgewonden want we gaan duiken in de cenotes! Behalve dat Mexico een mooi rif voor haar Oostkust heeft, heeft Yucatan als bijkomend bijzonder verschijnsel dat al haar rivieren onder de grond zijn verdwenen. Aangezien het kalksteen is wat de klok slaat heeft het water in de loop der tijd ontelbare grote en kleine grotten gevormd waar je naar hartelust in kunt snorkelen en/of duiken. Er zijn ook speciale parken (zoals bv. HiddenWorlds) die helemaal om deze cenotes draaien. Wij duiken bij 2 cenotes; „el jardin del Eden" en „Taj Mahal". Met name deze laatste mag je niet missen (hij is niet toegangkelijk voor snorkelaars, de jardin del Eden wel), fantastsich!!! Kristalhelder water, prachtige stalagmiet- en stalactiet formaties, plekken waar de jungle als het ware het water ingroeit en dan een verschijnsel dat thermocline heet. Het komt erop neer dat zout water zwaarder is dan zoet en zo een spiegeleffect veroorzaakt in het water. Je weet werkelijk niet wat je ziet! Omdat we 2 dagen geleden ons programma aan moesten passen moeten we vandaag gas geven. Na onze tweede duik staat de auto klaar om ons naar Coba te brengen*. Ik ken Tulum en Chichen Itza al jaren. Chichen was altijd leuk maar je kunt de pyramides zelf niet meer beklimmen. Verder is het allemaal een beetje te mooi omgeschoffeld en ziet het er niet meer zo authentiek uit. Tulum, een Maya complex gelegen aan de zee, heeft dat een hele tijd weten te voorkomen ,maar ook daar begin je de toeristendruk wel wat te voelen. Aangezien het aan het strand is gelegen is het nog steeds zeer de moeite waard en als je een hele dag hebt is het prima te combineren met Coba. Daar gaan wij dus naar toe. Zes jaar geleden liep er nog een karrepad naar toe. Nu kan het over de snelweg, de tijden veranderen en dat is soms maar goed ook. Coba is smaakvol gedaan, het ligt midden in de jungle en je kunt er heerlijk rondfietsen op een mountainbike. Er liggen meertjes omheen gevuld met mooie vogels en krokodillen. De hoogste Maya pyramide van Yucatan ligt hier en deze mag je beklimmen (je moet geen hoogtevrees hebben!). Kortom, het is een heerlijke plek. Wij zijn er laat op de dag, dat is lekker omdat de temperatuur dan goed te doen is en er verder bijna geen hond meer is. Na een uurtje of 3 te hebben rondgehobbeld houden we het voor gezien en gaan we voor een lekkere cocktail terug naar Tulum. Dan terug naar Playa voor een laatste diner (Playasia, prima eten maar ik had me er persoonlijk meer van voorgesteld) en dan op tijd naar bed. Morgen moeten we er om 5 uur uit want Delta vliegt ons vroeg terug naar Europa........

Neem het van me aan, een dag of 8 tot 10 hier aan de Maya Riviera is zeer de moeite waard. We hebben ons geen moment verveeld, ook als je niet wilt duiken is het heerlijk. Zo veel te doen, wij moeten hier snel weer terug komen! Hasta Lluego......

*Idealiter maak je op vrijdag de cursus af, ga je op zaterdag de cenotes doen zodat je zondag iets aan cultuur kunt snuiven. Zaterdag en zondag kun je trouwens ook omdraaien maar dit terzijde.  

Isla Holbox; juni 2011

Dag 1;We landen met een tussenstop in Panama Stad in Cancun vanuit San José. We zijn wel toe aan een beetje relaxen en als er iets is wat je goed kunt doen naar de Riviera Maya dan is het wel relaxen. We hebben redelijk snel onze spullen en zetten koers naar Magikal, een heerlijk resort in Playa del Carmen waar je direct aan de azuurblauwe zee zit.

Da g 2;Vandaag is een dag waar ik kort over kan zijn. We zijn gaan shoppen en nooit meer opgehouden. Nou, niet helemaal waar. We zijn natuurlijk weer even sushi gaan happen! In de avond een plons in de zee en daarna heerlijk kreeft eten bij de Blue Lobster. Playa blijft best een charmant dorp. Het is natuurlijk wel toeristisch maar er is nauwelijks hoogbouw en de atmosfeer is nog steeds best ok.

Dag 3;Hier was het natuurlijk allemaal om te doen. We stappen in de auto en rijden in een kleine twee uur naar de haven vanwaar we de boot naar Isla Holbox kunnen nemen. Het is grappig dat hét moment dat je de kust achter je laat je zo de"middle of nowhere" binnenrijdt. Hier heeft de tijd stil gestaan en er zijn een keur aan prachtige cenotes (kalkgrotten waar je vaak in kunt zwemmen) waar je er gewoon een paar van uitkiest en dan even lekker gaat afkoelen en genieten van het spel dat het zonlicht met het water speelt. Er zijn meerdere manieren om op Isla Holbox te komen. Er gaat een regelmatige veerboot maar mocht je die net gemist hebben zoals wij, dan kun je gewoon een lokale visser even vragen om je te brengen. Aankomen op Holbox is een feestje! Het heeft die typische eilandsfeer en alles is dus relaxed. Zo zijn er geen auto´s op het eiland maar rijdt iedereen er in een golfkar rond. Wij hebben er ook één geregeld maar eerst hoppen we even in de golftaxi. Holbox bestaat uit een dorp en een aantal hotels aan het strand. Een groot deel van het eiland bestaat uit mangroves waar je, behalve lopend, nauwelijks kunt komen. Je ziet de flamingo´s al bij aankomst en ze kleuren alles mooi roze. We checken in, in ons heerlijke hotel. Dit is het Villas Paraiso, nou paradijselijk is het zeker! We eten even en gaan dan vroeg liggen. Er is in het hoogseizoen best wel wat avondvertier op Holbox maar nu is het redelijk uitgestorven........

Dag 4;Lekker vroeg op, ontbijtje naar binnen en strak 8 uur ligt onze eigen bootje klaar. Het is zover, we gaan zwemmen met de walvishaaien. Het seizoen begint officieel pas op 15 juni maar ze zijn er meestal ietsjes eerder. Al gauw komen we dolfijnen tegen. Dan springt er een manta uit het water en we spotten een enorme school gouden roggen. De zee zit hier vol met allerlei moois en we vervelen ons geen moment. We worden gevolgd door prachtige fregatvogels en vanmorgen trokken ook al de flamingo´s zo voor de deur bij ons langs, ach, het leven is lijden........ Na anderhalf uur varen vinden we waarvoor we kwamen; een walvishaai! Hij is een meter of 7 en nadat de kapitein van de boot het teken geeft laten we ons met een plons overboord vallen. Je mag ze niet aanraken maar toch, je komt er akelig dichtbij! Het zijn magnifieke beesten......op foto is het moeilijk te zien maar als je er naast snorkelt voel je je echt behoorlijk nietig, en bevoorrecht! Zeker een half uur lang genieten we van de reus en blijven we maar proberen om met hem te zwemmen. Dat kost behoorlijk wat kracht en na een half uur en een paar onvergetelijke momenten verder geven we het op. Onze kapitein zet koers naar Holbox maar ongeveer 500 meter uit de kust gooit hij anker uit. We gaan vissen! Tonia is er handiger in dan ik en dankzij haar heb ik vanmiddag een lunch. De kapitein en zijn maat fileren de vis en maken een heerlijke ceviche (rauwe vis in limoensap) die we nuttigen met nachos op een prachtig wit strand. Holbox kent een aantal natuurlijk lagunes en ze zijn allemaal even mooi. Het zit er vol met vogelleven en we genieten met volle teugen. Laat in de middag komen we terug en we rijden nog even "downtown" om onze geslaagde dag met een tequila te vieren....salud!

Dag 5;Ons avontuur zit er weer op maar het was het meer dan waard! Er zijn maar weinig plekken op aarde waar dit kan en dan ook nog met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. Het seizoen loopt van half juni tot en met begin september en het is iets dat je nooit meer vergeet! Wij vliegen weer naar huis maar we hebben ontzettend genoten! De volgende keer gaan we in Mexico iets heel anders doen.....we willen naar Baja California en de Sonora woestijn dus wordt vervolgd!