De leukste en spannendste reis anekdotes
Niets kan zo leuk zijn als dingen die onverwacht gebeuren op een reis. Vaak zijn deze momenten op het moment dat ze gebeuren „onhandig" of lijkt een en ander op een ramp uit te draaien. Gek genoeg zijn deze dingen bij terugkomst vaak een vorm van inspiratie voor andere reizigers of zijn ze om erg om te lachen. Ik heb een greep gedaan in onze eigen anekdotes. Bij Dagboek Reizen zouden we het erg leuk vinden om jullie anekdotes te ontvangen zodat we ze op onze site kunnen plaatsen. De allerleukste belonen we met een etentje in een zalig restaurant! De anekdote dient wel op een door Dagboek Reizen georganiseerde reis te zijn gebeurd.
Peru, de trein van Machu Picchu naar Ollatatambo
We zitten niets vermoedend in de trein terug van Machu Picchu. Het was een prachtige dag en we zijn moe maar heel voldaan. De trein vertrekt en we krijgen wat lekker koels te drinken. Ik voel me net wat soezerig worden als ineens de treinspeakers Abba beginnen uit te spugen. Ik heb de vooraankondiging gemist maar het blijkt een modeshow te zijn! De conducteur en conductrice blijken niet alleen te zijn aangenomen om kaartjes te knippen maar tonen ons gedurende een half uur de laatste Alpaca kleding lijn! Het geheel wordt gebracht alsof het hier zou gaan om de nieuwste Jean Paul Gaultier lijn en als ook nog een medepassagier bereid wordt gevonden om mee te showen is het feest compleet......
Indonesië; Rinca, de kleine Soenda eilanden archipel
We leggen onze boot aan de kade en moeten dan nog een stuk lopen naar de ranger post. We leggen nog niet aan of er ligt een joekel van een Komodo varaan op het pad en we moeten er voorzichtig omheen lopen. Aangekomen bij de ranger post blijken we iets te weinig geld mee te hebben genomen om de enteebewijzen te kunnen kopen. Geen probleem, Tonia blijft bij de post en ik loop met onze gids even terug. We komen bij een smal stukje pad en daar ligt ie weer! Wat nu? De gids begint te roepen naar de boot om te komen helpen en binnen no time zijn ze er ook. Ze beginnen de „draak" fijn vooruit te duwen maar doen dat precies onze kant op! Dat is niet handig want links zijn er mangroven en daar kunnen we niet heen. Rechts is een berg en klimmen op teenslippers is ook geen ideale mix. Het beest komt echter steeds sneller op ons af en na een korte blik van verstandshoudig duiken de gids en ik de berg op om de „draak" op het nippertje te missen......pfffff......
Kenia, Elsamere lake Naivasha
De avond is gevallen en Tonia en ik zitten nog even aan een lekker glaasje. De nachtgeluiden in Afrika zijn zo prachtig en de sterren laten zich ook niet onbetuigd. Ineens klinkt uit het niets een getrappel dat snel dichterbij komt. het gebeurt zo snel dat Tonia helemaal zit te stuiteren op haar stoel. Het getrappel raast langs ons huisje en dan wordt het weer stil. Ik weet vrij zeker dat er buffels langs zijn gerend en pak mijn zaklantaarn en ga op onderzoek uit. Na 5 minuten sta ik oog in oog met een groot mannetje maar op een veilige afstand. Ik roep Tonia en die komt na een poosje toch maar kijken. Ze dacht dat ik om hulp gilde en dat het met me was gedaan!?!? We genieten van de mooie buffel en wandelen dan terug. We houden van Afrika!
Sri Lanka, Thilanka hotel Kandy
Ik ga weer terug naar Kandy en dit hotel ken ik goed. Ik heb geen idee hoe het er nu uit zal zien want het schijnt te zijn verbouwd. Als ik aankom blijken ze mij ook niet te zijn vergeten.....; „Welcome Mrs. Hans!" is het enorme spandoek dat boven de ingang prijkt.
India, Ranthambore National Park
We zitten in de jeep en het park is prachtig. We hebben nog geen tijgers gezien maar apen, herten en nog veel veel meer is al voor onze lens gekomen. We zijn in een meer schaduwrijk stuk van het park gekomen als ineens 4 van de passagiers, waaronder Tonia, in de jeep omhoog kijken. De hemel is strakblauw maar zij beweren en masse dat het zojuist heeft geregend. De gids begint al heel hartelijk te lachen en als we allemaal wat beter kijken wordt er door sommige gelachen en door andere zuur gekeken. In de boom waar we net onder door reden zit een grote aap. Ja, je raadt het al, hij moest heel nodig!
Costa Rica, in het raft op de Rio Sarapiqui
We gaan lekker raften. Nou, dat heb ik vaker gedaan dus "bring it on!". We krijgen onze briefing en bij de vraag wie er al eens eerder hebben geraft steken Tonia en ik braaf, en ik wellicht met een ietwat te voldaan gezicht, onze hand op. Onze gids verzekerd ons dat het een makkie wordt.....maar net klasse 3 en dat nog maar op een kort stukje. Wij zeggen nog tegen elkaar dat dat een beetje suf zal worden maar aangezien er in het andere raft 2 kleine kinderen zitten snappen we het wel. Halverwege komt het kleine meisje uit het andere raft naar me toe en zegt;" Zo, dus jij bent die sukkel die er al 2 keer is uitgevallen?".........auw.......
