Home / Zuid Amerika / Rondreis Brazilië / Dagboek Brazilië

Dagboek - Onze privé rondreis door Brazilië

Dag 1 - vliegen naar Brazilië; De KLM had geen tarieven waar we heel blij van werden dus Tonia en ik besluiten om niet rechtstreeks te vliegen maar met de TAM. Het is heen overstappen in Parijs. Persoonlijk ben ik een grote voorstander van direct vliegen maar eerlijk is eerlijk, de TAM (Braziliaanse maatschappij) is meer dan prima. Veel beenruimte, eigen entertainment systeem en eten dat je door je keel kunt krijgen.

Dag 2 Foz do Iguazu of ... Ciudad del Este?; erg vroeg landen we in Sao Paulo. Een stad die voor een toerist niet erg veel te bieden heeft tenzij shoppen één van je prioriteiten is. Wij halen onze tassen op en checken dan meteen weer in voor onze aansluitende vlucht naar het einddoel: de watervallen van Foz do Iguazu. Daar landen we rond de klok van 9 uur. We hadden voor vertrek het weer al bekeken en waren niet erg optimistisch. Juni is een prachtige tijd voor de Pantanal maar voor het strand en het uiterste zuiden kan het minder goed zijn. De lucht is loodgrijs en het regent van tijd tot tijd. De watervallen bezoeken lijkt dan ook niet het beste idee. Onze prima gids stelt een alternatief voor. We checken in, frissen op, en zetten dan koers naar Ciudad del Este. Deze plaats ligt net over de grens in Uruguay. Foz do Iguazu ligt behalve bij de gelijknamige watervallen op een unieke locatie. Het is een drielandenpunt en het is simpel om op 1 dag Argentinië en Uruguay te bezoeken. Ciudad del Este is totaal anders dan Foz zelf. Uruguay is arm, erg arm. De economie in Ciudad del Este drijft op de belastingvrije verkoop aan Brazilianen van voornamelijk elektronica. Het is erg leuk om rond te lopen. Er is een kust en keur aan mobieltjes van Chinese afkomst die vaak net zo veel zo niet meer kunnen dan de modernste merken. Verder is er een enorme handel in illegale DVD's. Het is vooral de sfeer die ons treft. Je waant je in Azië als je tussen de kleurrijke kraampjes struint. Na ons een paar uur erg vermaakt te hebben gaan we door naar de Itaipu waterkrachtcentrale. Dit moderne wereldwonder is aan de Braziliaanse kant erg strak voor toeristen opgezet (je kunt het ook aan de Uruguayaanse kant bezoeken). Je krijgt een mooie presentatie te zien en de 2 uur durende rondleiding erna laat zien wat een enrom knap staaltje werk het is. Het weer knapt langzaamaan op en na een snelle hap in het hotel duiken we lekker ons mandje in.

Dag 3 - Fos do Iguazu vanuit Brazilië en Argentië, ook nog neusbeertjes en een vogelspin!; Het vroege opstaan doet weer zijn intrede. Om half acht zitten we alweer in de auto voor een lange dag. We gaan de watervallen van zowel de Braziliaanse als de Argentijnse kant bekijken. We beginnen aan de Braziliaanse kant. De vorige keer dat ik hier was, was ik blij in de „spray" van de watervallen te staan. Dat koelde tenminste een beetje af. Vandaag is het anders. Het is nog steeds bewolkt maar regenen doet het niet meer. We genieten van de watervallen die liggen in een nationaal park dat dus zowel in Argentinië als Brazilië ligt. Het is werkelijk een onvergetelijk gezicht! In het begin ben je al onder de indruk maar dan zie je in werkelijkheid pas de helft van de watervallen. We genieten van de „Garganta del Diablo" en worden drijfnat om zo mooi mogelijke plaatjes te schieten. Op de weg naar de uitgang komen we nog apen en neusbeertjes tegen en zo is ook onze dag qua dieren weer meer dan goed.

We zetten koers naar Argentinië om vanaf daar per boot echt bijna direct onder de watervallen te komen. Plotseling stopt onze gids en rijdt een stukje terug. Op de weg steekt een vogelspin over en we nemen alle tijd om hem goed te bekijken. Eenmaal bij de ingang van het nationale park aangekomen zakken we snel af naar de steiger vanwaar de speedboten gaan en binnen no time zijn we onderweg. De boten komen vlakbij de watervallen (gelukkig hebben we regencapes aangeschaft en is het ondertussen lekker warm). Je raakt gewoon buiten adem van al het water dat over je heen spoelt. Na deze geweldige ervaring lopen we naar een treintje dat  ons ook nu weer bij de Garganta del Diablo brengt. Weliswaar ligt een groot deel van de watervallen in Argentinië maar het uitzicht is het beste vanuit Brazilië. Het blijft van welke kant dan ook een geweldige ervaring en ook nu genieten we weer.

Na deze heerlijke dag gaan we terug naar het hotel om ons snel op te frissen en dan weer door te rijden naar Cascavel om dan te vliegen naar Campo Grande, gelegen aan de rand van de Pantanal. Mist is echter een spelbreker en na veel gebel en gedoe komen we om 2 uur in de ochtend kapot terug in Foz do Iguazu voor 3 uur slaap om dan in plaats van direct via Sao Paulo naar Campo Grande te vliegen. Welterusten!

Dag 4 - Campo Grande, Pantanal, wonen bij een familie; Met een fikse vertraging komen we dan eindelijk aan in Campo Grande. We ontmoeten onze gids. Normaal schrijf ik niet zo veel over ze maar hier maak ik graag een uitzondering. We ontmoeten Sergio, een Nederlands sprekende Braziliaan. Hij is wat ouder maar zijn kennis en dieper inzicht in onze en zijn eigen cultuur maken de dagen onvergetelijk. Ook zijn inzichten spreken ons erg aan en we genieten van elkaar.

Onze agent heeft een plekje geboekt waar wij naar zijn zeggen „blij van zouden worden" en dat KLOPT! Het is een stukje hobbelen maar dan rijd je ook een heerlijk paradijs binnen. Het is geen lodge, het is meer wonen bij de familie. Niet dat dit ooit ook maar ergens lastig is. Je hebt je privacy en een lekkere kamer. Na aankomst zien we Brazilië, Zuid Afrika verslaan tijdens de Confederations Cup. Altijd een feestje. Daarna lopen we over de ranch. Het ligt op een eiland en is enorm groot. De kaaimannen liggen je aan te staren (Nee, ze doen echt niets.... Je kunt er zelfs mee zwemmen!), de capibara's (grootste knaagdieren ter wereld) lopen lekker rond de lodge te grazen en we zien brul- en capucijnaapjes.

Dan is het etenstijd! Geloof me, alsof je bij moeder thuis aanschuift.... Alles even lekker! Dat belooft wat, we zijn hier 3 dagen...... Na het eten gaan we voor een „night drive". Niet helemaal zoals in Afrika maar toch leuk. We zien herten en proberen een jaguar te lokken. De lokale gids heeft een instrument gemaakt dat hetzelfde geluid maakt als een vrouwtje met paringsdrang. We wachten geduldig maar het is ons niet gegeven. Bij terugkomst vallen onze ogen dicht zodra we onze kussens zien!

Dag 5 - boottocht door de Pantanal: kaaimannen, apen, ijsvogels en .. een anaconda!; Het is nog fris maar het belooft een heerlijke dag te worden. Na een lekker ontbijtje stappen we in de bootjes om de omgeving te gaan ontdekken. De Pantanal is een enorm gebied. Het is ook niet een echt nationaal park in de zin dat er een hek om staat. Het gebied omspant ook een stuk Bolivia en heeft een unieke flora en fauna. Dit is te danken aan de omliggende bergen die regenwater naar dit laaggelegen gebied sturen en dan samen met de lokale regens zorgen voor overstromingen die grote delen van het gebied onder water zetten. Er blijven dan nog wat eilanden over die hoger gelegen zijn. Deze enorme hoeveelheid water zorgt voor veel vis. Die trekken veel vogels aan et voila, je hebt een uniek ecosysteem! Afijn, terug naar onze boottocht. We zien eerst wat kaaimannen. Dan wat apen en een ongeloofelijke hoeveelheid aan ijsvogels schieten links en rechts weg. Dan raakt onze gids in extase. Hij spot een anaconda. Niet de kleinste ook want een meter of 3 is hij zeker..... Even verderop zien we een otter zwemmen en na nog wat bochten op de prachtige kleine rivier zien we ineens zijn grotere broer; de reuzenotter. Het zijn er 4 en ze zijn erg nieuwsgierig. We genieten!! Op de weg terug zien we nog een anaconda en dan staat er opeens weer een heerlijke lunch voor onze neus. Tonia kan niet wachten tot morgen en gaat even een uurtje paardrijden. Ik doe de ogen even dicht om na 5 minuten gewekt te worden door een hard knagende capibara onder ons raam....

In de middag gaan we met de auto de zonsondergang tegemoet. Onze gids weet een plek waar de papagaaien gaan slapen. We zijn nog niet koud onderweg of we zien een miereneter. Dit bijzondere dier is normaal moeilijk te vinden maar wij zien er 5 in 20 minuten. Dan zien we eindelijk waar we voor waren gekomen. De hyacinth ara. Deze ara is uniek voor de Pantanal en is ook de grootste ara soort. Het is overigens niet de enige soort die voorkomt en met name in de omgeving van Campo Grande maak je net als wij kans om ze tegen te komen. Dan komen we aan bij de slaapplaats voor de papagaaien. We zien nog meer hyacinth ara's maar vooral het geluid van alle papagaaien maakt indruk. Als we weer terugkomen is er, je raadt het al, eten.... Na het eten maken we nog even een ommetje. Tonia springt bijna 2 meter in de lucht als er een capibarra schrikt en het water in vlucht. We komen de gids tegen en die wil weer proberen om met zijn instrument de jaguar te roepen. Na een uurtje in het maanlicht geven we het op maar de ervaring is op zich al geweldig.

Dag 6 snorkelen en paardrijden in de Pantanal; Nog vroeger op! Om vijf uur staan we klaar voor een koffie in het pikkedonker. Het is juni en dan is het winter aan deze kant van de aardbol. Bij het eerste licht zitten we weer in de boot. We zetten koers naar de „zwarte lagune". Het is een prachtig stuk varen en weer zien we anacondas en otters en de Pantanal laat al haar prachtige kanten zijn. In de laguna kun je zwemmen maar wij hebben geen zwemkleding meegenomen. Het wordt vandaag heet! De muggen doen nog beter hun best dan eerdere dagen. Er valt niet tegenaan te sprayen.....Ach, het is een klein ongemak....In de Pantanal komen geen malaria en dengue voor dus daar hoeven we ons geen zorgen over te maken. Bij terugkomst is er weer een enorme lunch die aan het water wordt geserveerd. Het leven kan een stuk rotter. We trekken snel de zwemspullen aan en gaan snorkelen. De lodge ligt aan een stukje rivier met kraakhelder water. Ik ga op zoek naar kaaimannen maar ben trots als ik een piranha spot. De kaaimannen zijn schuw en laten zich niet zien.

Dan hijsen we ons op het paard. De Pantanal heeft zijn eigen soort paarden. Ze zijn kleiner en stugger. Het is een heerlijk gebied om paard in te rijden. Tonia is een volleerd rijder en ik ben geen groentje meer. Het maakt echter niet uit, dit is voor eenieder te doen. Het mooie is dat de dieren die je tegenkomt niet bang zijn en zo komen we heel dicht bij een miereneter. Na 3 uurtjes rijden zijn we weer terug en gaan we weer met een veel te volle buik naar bed.

Dag 7 - wandelen in de Pantanal: een jaguar!; Vandaag gaan we naar Rio! We maken echter in de ochtend nog even een mooie wandeling. Op een hoekje horen we een raar geluid. We weten niet wat het is maar proberen het geluid te duiden en het beest dat het maakt te vinden. Dat lukt echter niet. Bij terugkomst op de lodge blijken we bij een jaguar te hebben gestaan! Dat geeft een gek gevoel. We nemen met pijn in het hart afscheid van dit kleine paradijs op aarde en van onze gidsen. De rit terug naar Campo Grande verloopt voorspoedig en via een tussenstop in Sao Paulo komen we in de avond in Rio de Janeiro aan. Ik was hier al twee keer eerder waarvan de eerste keer met carnaval. Ik vind het een van de mooiste steden ter wereld en geniet gelijk weer met volle teugen. We hebben er voor gekozen om te overnachten in Ipanema. De Copacobana is ook erg leuk maar Ipanema heeft een meer volks karakter en erg veel leuke winkeltjes en restaurantjes. Wij eten bij het hotel. Het restaurant is verpletterend goed. Het heet Opium en is  1 van de 10 beste restaurants in Rio. Net na middernacht gaat het licht uit.

Dag 8 - Rio de Janeiro, per helikopter naar Corcovado; Om om 8 uur weer aan te gaan. Na een lekker ontbijtbuffet stappen we in de taxi en laten we ons vervoeren naar de Pao de Azucar oftewel „het Suikerbrood".  Ik vind Rio vaak op Kaapstad lijken. Kan niet precies uitleggen waarom maar de indrukwekkende omliggende natuur is in beide gevallen wel duidelijk en maken deel uit van dit gevoel. We nemen de kabelbaan naar boven en genieten van de zon en het prachtige uitzicht. Op de weg naar beneden zien we dat er helikoptervluchten worden aangeboden en binnen een mum van tijd zitten we in de helikopter op weg naar Corcovado en het beroemde Christus beeld. Het ritje duurt 10 minuten maar was elke euro meer dan waard. Wat een ongeloofelijk gaaf gevoel! Terug in Ipanema gaan we eten bij een echte churrasceria en krijgen de lekkerste stukken van de koe voor onze neus. Dan naar het strand. Er zijn superhoge golven en ik kan de verleiding niet weerstaan. Keer op keer nemen ze me mee en zit ik in de „wasmachine". Zeer voldaan en een frisse douche verder laten we ons naar Leblon brengen. Deze minder bekende wijk ligt naast Ipanema en is lekker hip en trendy. We gaan er naar het nieuwste winkelcentrum om even lekker te shoppen. Dat lukt vrij aardig en na weer een goddelijk diner bij Opium vallen we totaal voldaan in ons bedje.

Dag 9 - naar het strand en de baaien bij Buzios; We slapen lekker uit en zetten pas rond half elf koers naar Buzios. Dit slaperige dorpje is ontdekt door de Cariocas (bewoners van Rio) en die hebben het omgetoverd tot hun eigen Saint Tropez. We slapen in een prachtige villa die is omgetoverd tot hotel. De service is geweldig en de „rim pool" met uitzicht over zee kon ook een stuk beroerder. Buzios is gezegend met een aantal lieflijke baaitjes en kleine strandjes aan de ene kant en een mooi strand met goede surfgolven aan de andere. Deze laatste bezoeken we als eerste en we hebben weer veel plezier. Dan willen we terug gaan lopen maar na een uurtje wandelen in de zon kiezen we toch eieren voor ons geld en stappen we in een taxi. Teruggekomen kleden we ons om en duiken nog even in het zwembad waarna we naar „downtown" Buzios lopen. Het is niet groot maar wel erg gezellig. Het doet mij denken aan Playa del Carmen 12 jaar geleden. Veel sfeer, veel charme. De nieuwe winkels zijn smaakvol neergezet en alles is nog kleinschalig. Ik vergeet nog te vermelden dat je vanuit je hotelkamer soms de schildpadden zo in de baai ziet zwemmen. We hebben vernomen dat eten bij „ Cigalo" helemaal hot is en ze hebben niet gelogen. Heerlijk eten!

Dag 10 - Snel terug naar Brazilië!; Het zit er al weer op. We moeten weer beginnen aan de tocht naar zomers Amsterdam. We doen dat echter pas nadat we een ontbijt op bed geserveerd hebben gekregen en we snel nog even naar een van de kleine baaitjes zijn gelopen voor een heerlijke duik in de zee. Het weer heeft behalve de eerste dag uitstekend zijn best gedaan en daar zijn we dankbaar voor. We rijden op ons gemak terug naar Rio vanwaar we weer doorvliegen naar Sao Paulo voor onze vliegreis terug. Brazilië heeft me toch weer verrast en we spreken af dat we gauw weer terugkomen!

 

Brazilië; een totaal andere strandvakantie

Het is een beetje feest bij ons thuis. Met blozende wangen staan we onze tas weer te pakken want we gaan weer terug naar Brazilië. Dit keer is het bijna familiebezoek want we gaan langs bij Rob, kersverse inwoner van Salvador!

Dag 1 - vliegen naar Salvador, Brazilië; Ik heb lang zitten kijken hoe we dit keer het beste kunnen vliegen. Ik kwam al gauw uit bij TAP Air Portugal. Aangezien het hun oude kolonie is hebben ze verreweg de beste verbindingen. We hoeven niet in het zuiden van het land te zijn en naar het noorden zijn zij de enige die direct vliegen. We stappen hier om 12 uur op een vlucht naar Lissabon en laten de kou gauw achter ons. Vijftien uur later staan we in Salvador aan de grond en komt de warmte ons tegemoet.

Dag 2-4 - paar dagen Salvador. Ach, het zoete leven!; Lummelen kan soms echt heel lekker zijn. We verbazen ons over Rob zijn appartement en genieten van de warmte terwijl het in Nederland alleen maar kouder wordt. We wandelen op ons gemakje naar het nabijgelegen strand en genieten daar van de couleur locale. Eén ochtend pakken we het echter anders aan. Het is dinsdag en dat is dé dag om in Pererinho te zijn. Het prachtige oude centrum van Salvador is sowieso een plek die je niet mag missen. Maar op dinsdagavond is het er feest. Gewoon, net als carnaval maar dan elke week. Salvador is de bakermat van carnaval en dat is te merken. Overal muziek, de beroemde drumbands en dan prachtige dansende mensen. Als je goed kijkt zie je soms ook een maffe Westerling ertussen hangen, wat die daar zoeken is mij een raadsel. Op het strand ontdekken we de caipifruta. De caipirinha is een bekend drankje dat, indien gemengd met wodka de naam caipiroska draagt. Met vers fruit heeft het echter weer een andere naam. Mijn favoriet is al gauw ciriguela, een lokale bes met een heerlijke smaak. Met passievrucht is het ook zalig by the way!

Dag 5 - Morro de Sao Paulo: Paradise found..; Rob heeft een stuk land gekocht in het achterland en we gaan er kijken. De rit erheen brengt ons over Brazilië zoals het land grotendeels eigenlijk nog is; boers. Kleine dorpjes waar de tijd stil lijkt te staan en waar je nog eet voor een euro. Het bereiken van Rob zijn paradijsje is een leuke klus als je geen 4X4 hebt maar uiteindelijk komen we er toch. Na de lunch rijden we terug naar de kust. We moeten de boot halen naar Morro de Sao Paulo. Ik moet echt stevig doorrijden maar we halen het net. Nadat ik met pijn en moeite een parkeerplekje heb gevonden voor een paar dagen stappen we aan boord van een buitengewoon gammele boot. We zijn de haven nog niet uit of hij geeft de geest. Onze bootsman heeft het wiel niet uitgevonden en duikt onder de motorkap terwijl de boot net in de rook van een aangestoken vuurtje ligt. Met rode ogen varen we een half uurtje later weer verder. Morro de Sao Paulo ligt echt vlak aan de kust maar is toch een echt eiland. Je bereikt het door een heel stuk door de mangroves te varen voordat je een klein stukje zee over moet. Er zijn overigens ook snelle catamarans die direct vanaf de haven in Salvador vertrekken. We stappen uit en het voelt alsof we een sprookje inwandelen. We gaan onder een grote poort door die dateert uit de tijd dat de Portugezen hier een fort hadden. Vandaar ga je ook echt terug in de tijd. Morro heeft geen auto´s, nou ja, een politie- en een ziekenauto, maar dat is het. Vervoer van koffers gaat met kruiwagens en alle wegen bestaan gewoon uit zand. Het "centrum" staat vol met leuke restaurantjes en kleine boetiekjes. Wij wandelen op ons dooie akkertje naar onze pousada en checken in. Vanaf ons balkon kijken we uit over zee en je weet het; Paradise found!

Dag 6-8 - paar dagen God in Brazilië op Morro de Sao Paulo;  O Morro sweet Morro! Dit is echt een zalig plekje. Behalve een dorpje zijn er mooie stranden. Er zijn er vier waarvan nummer 2 het strand is waar het zich in de avond afspeelt. Er zijn geen vaste feestdata. Dit wordt gewoonlijk de dag ervoor afgesproken en dan gaat het de avond erna los. Er zijn elke avond hier ook talloze stalletjes die caipifruta´s maken. Dat lijkt overigens een zeer luceratieve business te zijn want de beste makers zijn veel en vaak op vakantie! Je vraagt je af waarom want veel beter dan dit is er niet te vinden. Strand 3 en 4 zijn vooral voor mensen die rust zoeken en willen genieten van lekker eten en witte stranden. We gaan een stukje over het strand paardrijden en hoe verder je van strand 2 afgaat hoe rustiger alles wordt. Eenmaal een eindje op strand 4 ben je helemaal alleen en voel je je God in Brazilië. Aan het einde van de dag ga je lekker opfrissen en zak je daarna af naar strand 2 of ga je eerst lekker eten in het dorp. Wij maken ook nog een heerlijke dagtocht naar het naast Morro gelegen Boipeba. Dit is net als Morro een eilandje en ook dit ligt heel dicht tegen de kust aan. Het heeft de naam het stille zusje van Morro te zijn maar in feite is er behalve een paar hele kleine pousada´s en wat restaurantjes niets te doen. Je kunt er werkelijk fantastische wandelingen maken. Wat echter zeker memorabel is, is de boottocht erheen. Ga niet met een prefab excursie mee maar regel je eigen boot; veel lekkerder want dan doe je wat jij wilt. Je vaart over open zee van plek naar plek. Deze plekken zijn "aquaria", heel helder water met in het midden een bootje dat dienst doet als bar. Je zet je snorkel op en gaat vissen kijken. Het koraal is veelal kapot maar mooie vissen zijn er zeker te zien. Wij vinden zelfs een prachtige zeeslang! Na ons bezoek aan Boipeba varen we via de mangroves terug naar het eerste strand waar we weer uitstappen. Neem zonnencreme mee want je verbrandt levend!

Dag 9 - via de Senhor do Bonfirm naar Natal; We moeten Salvador gedag zeggen. We zijn gisterenavond weer terug gekomen na een lange rit. We zijn nog even gestopt bij de belangrijkste kerk van Salvador, de Senhor do Bonfirm. Een prachtige kerk waar mensen in heel Salvador heilig in geloven. Overal zie je mensen lopen met lintjes om hun pols als amulet tegen ongelukken. Ik draag de mijne nu nog steeds en ik moet zeggen; het werkt! Vandaag vliegen we verder naar het noorden en stappen uit in Natal. Natal is onze tussenstop op weg naar één van de nog niet ontdekte paradijzen op deze aarde; Fernando de Noronha. Natal ligt in een zogenaamd Lencois gebied. Dit is Potugees voor duinen. Verder heeft de stad eigenlijk niet veel te bieden en is het een plek waar veel chartervluchten naar toe gaan. We slapen we in een prachtige pousada en omdat er heerlijke golven zijn vermaken we ons prima!

Dag 10-13 - nog een paradijs: Fernando de Noronha; Het is zover......Ik hoorde begin 2009 voor het eerst van deze eilandengroep en nu mogen we er heen. Fernando de Noronha is een plek die zijn weerga nauwelijks kent. Het heeft vele gelijkenissen met de Galapagos eilanden. Ook dit zijn vulkanische eilanden en zijn eigenlijk de toppen van een bergketen. Er is maar één eiland dat er toe doet want de rest zijn eigenlijk punten die uit zee opsteken. Als je aan komt vliegen zie je in één oogopslag het gehele eiland en zie je meteen de schoonheid er van. Dit eiland wordt uitstekend beschermd. Zo mogen er niet meer dan 220 mensen per dag "in". Verder mag er behalve wat er nu is aan pousada´s niet meer worden uitgebreid qua overnachtingsplekken. Er zijn 2 "echte" hotels en dan een paar grotere pousada´s. Wij slapen in één van deze, Monsieur Rocha een zalige plek, maar dan nog heb je het over een totaal van 8 (eenvoudige) kamers. Dit zorgt voor een heerlijk relaxte sfeer op het eiland. Bij aankomst moet je een verblijfstax betalen van € 20 per dag per persoon. Dan krijg je de beste tip van de dag; een restaurant gids met de lekkerste gerechten en plekjes op het eiland. Wij hebben echt veel plekjes geprobeerd en we zijn écht nergens teleurgesteld! De helft van het eiland is eigenlijk voor bewoning terwijl de rest meer is gereserveerd voor de natuur. Om er rond te gaan kun je de bus gebruiken die er rijdt maar het is ook erg leuk om voor een paar dagen een buggy te huren. Dat is dus precies wat we doen!

We rijden naar het Punto del Soueste. Dit is dé plek om te gaan snorkelen. Ik steek mijn hoofd onderwater en sta gelijk ook in oog met een zwartpunt rifhaai. Even verder zie ik er nog meer en kom ik diverse soorten roggen en schildpadden tegen. Wat een plek!! Je kunt ook zo mooi snorkelen op Praia Italaia. Op beide plekken moet je ter plaatse een reddingsvest huren want ze willen niet dat je met je tengels aan het koraal komt of een schildpad probeert te aaien. Je zou denken dat het water bommetje vol is maar ik ben nooit met meer dan 10 mensen in het water. De baai is denk ik een zwembad of 50 groot dus maak je geen zorgen, het is allemaal even exclusief!

Na heerlijk eten, slapen, ontbijten en nog een keer snorkelen besluiten we de volgende middag aan de andere kant van het eiland te gaan kijken. De eigenaar van de pousada raadt ons Cocimba do Padre aan en hij heeft gelijk! Heerlijke golven heb je hier van november tot april. We rennen de zee in en vechten 4 uur lang met prachtige golven terwijl de surfers de mooiste capriolen uithalen. Dit is het surfmekka van Brazilië gedurende deze maanden. Krijg je dorst dan haal je aan de bar die op het strand ligt een kokosnoot en je geniet van de mooiste stranden ter wereld met hooguit 30 mensen. Te bizar voor woorden! De mooiste 3 van de 5 stranden in Brazilië liggen op Fernando met deze Cocimba do Padre en Praie do Sancho als absolute toppers. Als je een klein beetje je best doet dan is het echt niet moelijk om een strand te vinden waar je absolute privacy kunt vinden.

Ik besluit om te gaan duiken. Het snorkelen smaakt naar meer! We varen relaxed uit na de lunch. Het is niet de beste tijd om te duiken. Dat is van maart tot december. Nou, ik lig nog niet onderwater om mijn mond valt open en mijn regulator er bijna uit. Wat een enorme schoonheid en variëteit. Dit moet iedereen gewoon gaan zien! Nou ja iedereen, het moet wel een beetje een geheim blijven..... Ik zie roggen, schildpadden en zusterhaaien en geniet tijdens mijn 2 duiken met volle teugen. Deze plek is vooral beroemd om zijn grote vissen maar er zijn zoveel prachtig gekleurde vissen dat je je geen moment verveelt en ogen te kort komt. En dat het zicht......het is minimaal 30 meter (soms tijdens de "slechte" tijd) en meer dan 60 meter tijdens de rest van het jaar. Alle grote vissen komen er voor dus wees voorbereid!

Dan is er nog één ding dat ik graag over Fernando kwijt wil. Er is nog een bijzondere plek; de Baia de Golfinhos. Hier komen in de ochtend vaak honderden "spinner" dolfijnen samen om te spelen en uit te rusten. Ze zijn prachtig om te zien en omdat ze dicht bij land komen kun je gewoon naar deze baai rijden en dan gaan zitten kijken naar hun capriolen. Ze heten niet spinner voor niets, het zijn echte acrobaten! Neem dan wel een verrekijker mee...... Je kunt ze ook per boot benaderen. Dat is erg euk om te doen en een heerlijke manier om van Fernando te genieten. Er wordt een superverse lunch aan boord gemaakt en wij maakten ook nog kennis met een nieuwe manier van snorkelen. Je hangt aan een doorzichtig board achter de boot en duw je het board naar beneden ga jij ook en vice versa. Een erg leuke manier om van het onderwaterleven te genieten. Deze excursies kun je trouwens het beste boeken bij Blue Marlin tours dat op het plein zit in het dorp. Dit lijkt vaag maar je kunt het niet missen. Fernando heeft nog veel meer te bieden maar dan wordt dit Dagboek een boek en dat is niet de bedoeling......ik hoop dat iedere lezer mijn enthousiasme voelt want dit is een werkelijk unieke plek en hij is nog maar mondjesmaat ontdekt!

Dag 14 - via Recife en Olinda terug naar huis; Boehoe! We moeten weg.......echt met pijn in het hart, maar het moet. We vliegen naar Recife. Daar had ik niet veel goeds over gehoord en als we over de boulevard rijden wordt ik niet veel enthousiaster. De zee  in gaan is niet zonder gevaar want om de 100 meter staat er een haaien waarschuwingsbord. Hier gebeuren de meeste aanvallen door haaien dan waar ook ter wereld. De soorten die dit doen zijn ook niet de meest vriendelijke dus is zwemmen binnen het rif (Recife betekent rif) wel handig. Dit zijn echter vaak maar poeltjes en dus niet heel briljant. Toch is Recife mooi! Wij komen op een goede dag. Het is zondag en dat is bij uitstek de dag dat er wat te vieren is, net als in Salvador. We gaan echter eerst naar Olinda dat op een half uurtje rijden ligt. Olinda is Portugees en dat zie je terug. Het dorpje is net een ansichtkaart en heerlijk om doorheen te struinen. Er zijn prima restaurants en ditto pousada´s en dus is hier verblijven een klein feestje. Er wonen zeer veel kunstenaars en dat komt het dorp alleen maar ten goede. Recife is een oud Hollands bolwerk en ook dat is te zien. Als je door je wimpers kijkt lijkt het soms net of je aan de Amsterdamse grachten staat. Het centrum is knus en op zondag is er een avondmarkt waarna er lustig op los wordt gefeest. Wij laten alles nog eens over ons heenkomen voordat we koers zetten naar de luchthaven. Brazilië is Afrika, écht waar! Salvador is de meest Afrikaanse stad van Brazilië, ook waar! Waar moet iedereen naar toe; Brazilië, echt waar!  

 

 

Brazilië; Noord Pantanal oktober 2011

 

Zo, daar gaan we weer! Brazilië is het land waar we momenteel qua ontwikkeling de meeste tijd in moeten steken maar als je op een kaart kijkt is dat ook niet zo heel vreemd! Vol goede moed stappen we weer in het vliegtuig om op 1 dag vanaf Amsterdam terecht te komen in "the middle of nowhere". Het is even doorzetten maar dan heb je ook wat...........wat heet!

 

Dag 1; We komen aan in een vochtig en dampend Cuiaba waar Guido en Simone op ons staan te wachten. We reizen eens een keer met zijn vieren. Voor ons allemaal een uitprobeersel maar kon niet beter werken! De gids (een beer van een vrouw met de welluidende naam Mama Joe) staat klaar en verklaart dat we nog "een stukje" moeten rijden. Dat stukje blijkt een cool anderhalf uur te zijn maar dan stappen we uit bij een zeer knus plekje waar alles al donker is......Na veel rammelen komt er toch iemand opendoen en liggen we binnen een half uur zalig te ronken in de koelte van de hooglanden van Brazilië!

Dag 2; Om een uur of 6 vinden veel vogels dat we wel genoeg hebben geslapen en worden we heerlijk wakker gefloten. Ik zet me buiten met een kop koffie en geniet van de zon die net lekker warm begint te worden. Een ontbijt waar je u tegen zegt verder ontmoeten we de Engelse eigenaar van dit prachtige plekje. Het is een oude jager die vroeger in de Pantanal jaguars schoot. Hij moest verhuizen omdat ie zijn eigen huid daar niet meer zeker was (jawel, de tijden veranderen soms echt!). Mama Joe zet er vaart achter en we gaan op pad. We zijn in de buurt van de Noord Pantanal waar Cuiaba de grote stad is. De Pantanal is vochtig en heet maar de bergen die de Pantanal met water voeden zijn heerlijk zeker in de ochtend en de avond heerlijk koel. Onze eerste stop is het middelpunt van Zuid Amerika. Wat zou dat toch zijn? Die wens om alle middelpunten te markeren? Afijn, dit stelt niet veel voor maar het uitzicht over de Pantanal vanaf hier is wonderschoon! We rijden verder en vergapen ons aan de nodige watervallen totdat er één blijkt te zijn waar je ook onder kunt poedelen. Kijk, now we´re talking! Binnen no time liggen we te water en nemen onze eerste caipirinha. Beetje te vroeg en we zijn dan ook al gelijk rozig........ Ach, we zijn in Brasil en alles gaat hier niet zo snel. In de middag moeten we na de lunch een flink stuk rijden en komen dan uiteindelijk uit in Nobres. Dat is eigenlijk een gek lang dorp waar geen bal is te beleven maar de omgeving hier is spectaculair, dat gaan we morgen hoogstpersoonlijk ondervinden! Voor nu betrekken we onze kamers (simpel maar schoon) en gaan we verderop eten want het hotel doet zelf geen diner. Met de hele Braziliaanse luchtmacht aan kevers om ons heen storten we ons op de kip.......na een poosje besluiten we echter maar dekking te gaan zoeken. Morgen weer verder.......

Dag 3; Lekker vroeg wakker en na een snel ontbijtje (nou ja, Braziliaans snel that is....) gaan we op pad. We komen bij een bosje met een heldere bron en gek genoeg staat hier ook net weer de eigenaar van ons hotelletje. Hij geeft ons 3 dozen eieren en op zijn commando verschijnen uit het niets een hele troep aapjes die kennelijk in de gaten hebben dat het hier om het ontbijt gaat! Wonderlijk.......Het gebied rond Nobres staat in de kinderschoenen qua toerisme. Buitenlanders vind je er sowieso nauwelijks maar ook Brazilianen zelf zijn nog niet aan deze uithoek toegekomen. Er zijn nog bijna geen verharde wegen al wordt daar momenteel wel hard aan gewerkt. Net als in Bonito (bekender en gelegen in de buurt van Campo Grande in het zuiden van de Pantanal) zijn hier bronnen die kraakheldere riviertjes hebben gemaakt en waar je prachtig tussen de tropische zoetwatervissen kunt snorkelen. Piranha´s hebben ze gelukkig geen last van. De bronnen zijn spectaculair van kleur en degene waar wij in plonzen is hemelsblauw, net een sprookje. Zeker als je je hoofd onder water steekt. Met onze duikmaskers op zakken we genietend de rivier af om na een uur weer terug bij ons aanvangspunt te komen. Het is hier écht nog puur genieten in de breedste zin van het woord. Na een snelle lunch bedenken we ons ineens dat we liever nog een waterval bezoeken dan een siësta gaan houden. We zetten koers naar de Serra Azul, een wonderschone waterval (écht één van de mooiste die ik ooit heb gezien!) die je na een lekkere klim en klauterpartij kunt bereiken. Mama Joe is afgehaakt maar wij liggen na drie kwartier buffelen heerlijk onder de waterval. Na terug te zijn gehobbeld zitten we precies in de auto als het begint te hozen van de regen. Tegen de tijd dat we weer uitstappen stopt het weer keurig en hebben we een prachtige zonsondergang aan een meer vol met ara´s en papagaaien. Dit stukje Brazilië mag je echt niet missen, het is betoverend........

Dag 4; Met goede moed rijden we terug naar Cuiaba om gelijk door te tuffen maar een lokaal restaurant voor onze lunch. Eindelijk vinden we een churrasceria en we genieten van heerlijk gezouten en mals vlees. Het is vanaf hier nog een half uur rijden tot de start van de Transpantaneira, de enige weg hier in de Noord Pantanal. De hele middag worden we verwend met enorme hoeveelheden kaaimannen, twee tapirs (!), en natuurlijk een keur aan vogels en capibarra´s. Moe maar zeer voldaan komen we laat in de avond in de Puma lodge aan. Morgen gaan we op zoek naar onze eerste jaguar!

Dag 5; We rijden vanmorgen naar de grote rivier die de Noord Pantanal van het zuiden scheidt. Na ons goed te hebben ingesmeerd stappen we aan boord en zetten we koers naar een gebied dat hier bekend staat als " het spikkelpoezen gebied". Er varen boten met rangers om ze te spotten en ons te waarschuwen mochten we in de buurt zijn. We struinen eerst wat kreken af en worden getrakteerd op een hele familie reuzenotters die een kabaal van jewelste maken. Het is bloedkokendheet op de boot en net als we de moed wat beginnen te verliezen zien we iemand druk zwaaien. Na 3 minuten begint onze ontmoeting met een prachtige zwangere jaguar en gedurende een half uur laat ze zich uitgebreid bewonderen en fotograferen. Wij zijn in de wolken! We varen terug maar ik wil er toch even bij vermelden dat al hadden we de jaguar niet gezien, we nog steeds van dit gebied onder de indruk zouden zijn geweest! Onze dag kan niet meer stuk en in de avond vieren we een klein feestje.....

Dag 6; Het feestje begint eindelijk een beetje op te trekken als Mama Joe ineens ANACONDA gilt....Ze springt uit de auto en voor we er eigenlijk erg in hebben houden we met zijn allen deze 5 meter lange slang in de armen. Het was al een heerlijk reisje maar elke dag wordt het nog een beetje beter. Natuurlijk gaan we op de foto en als we vanmiddag bij onze volgende lodge komen worden we een beetje met jaloezie aangekeken. Stelletje Nederlandse uitslovers! In de namiddag wandelen we nog even naar de nabijgelegen wachttorens en in de avond maken we onze eerste nachtsafari. Dat is echter meer schudden dan kijken dus dat doen we morgen over maar dan "gewoon" op de transpantaneira!

Dag 7; Te paard! We stijgen vanmorgen vroeg op om de zon te slim af te zijn en rijden door het wonderschone landschap. Vanmorgen zien we wat kleine aapjes maar de meeste lol is toch het paardrijden zelf. We mogen niet in draf en galop maar dat laatste kunnen we vooral niet laten. De gids wordt er moedeloos van maar wij genieten! De middag staat in het teken van bijkomen maar in de avond gaan we er nog even voor en spotten we tijden de nachtsafari twee ocelotten en een tapir. Vooral deze eerste kleine kat is een feestje. Als er dan ook nog een wasbeer familie door het beeld schuift weten wij dat we morgen met een goed gevoel naar Salvador kunnen vliegen!

Dag 8; We vertrekken uit de Pantanal en Mama Joe is net als wij tot tranen toe geroerd. We hebben van haar en dankzij haar van de prachtige Pantanal genoten. De Pantanal zelf gooit er nog even een miereneter tegenaan en met een glimlach stappen we in het vliegtuig naar Salvador. Daar zijn we al eerder geweest en hebben we beschreven in ons vorige dagboek.